چرا سالمندان کمتر آب می‌نوشند؟

متاسفانه عقیده اشتباهی در میان برخی سالمندان رواج دارد! آنها معتقدند اگر کمتر آب بخورند، نیازشان به دفع ادرار نیز کاهش می‌یابد و از آنجایی که برخی از‌ آنها در رفع احتیاجات دفعی خود دچار مشکلات فراوانی هستند به این عمل اشتباه خود ادامه می‌دهند.

به‌طور کلی احساس چشایی، بویایی، بینایی و لامسه در سالمندان کاهش می‌یابد.

کاهش حس چشایی و بویایی در سالمندان شایع‌تر است و ناشی از عوامل مختلفی از جمله فرآیند تحلیل رونده پیری مثل کاهش تعداد پرزهای چشایی، تخریب عصب بویایی، بیماری‌هایی مانند آلزایمر، داروها، مداخلات جراحی و عوامل محیطی است.

آب مورد نیاز بدن تحت‌تاثیر عوامل مختلفی مثل فعالیت، دفع آب غیرمحسوس، داروها و بار مواد محلول ادرار است.

جایگزینی روزانه مایعات ضروری است به‌ویژه در کسانی که پروتئین و گوشت زیاد مصرف می‌کنند.ورزش منظم انجام می‌دهند، در مناطق گرمسیر زندگی می‌کنند و از ملین‌ها و دیورتیک‌ها (مدرها) بهره می‌برند.

معمولاً میزان مایعات مورد نیاز تقریباً ۳۰ تا ۳۵ میلی‌متر به ازای هر کیلوگرم وزن واقعی بدن یا حداقل ۱۵۰۰ میلی‌لیتر در روز است.

با افزایش سن، کل آب بدن کاهش پیدا می‌کند. مقدار آب بدن در سالمندان تقریباً ۵۰ درصد وزن کل بدن است که ۱۰ درصد کمتر از بالغین است. این کاهش در ارتباط با کاهش توده بدون چربی (بافت ماهیچه) بدن است.

کاهش دریافت مایعات، کاهش عملکرد کلیوی، کاهش حس تشنگی و عدم کنترل ادرار و مشکلات متعاقب آن همگی خطر دهیدراتاسیون (کم‌آبی) را افزایش می‌دهند.

کم‌آبی در سالمندان شایع است و برخی نشانه‌های آن شامل سردرد، یبوست، خشکی پوست، کاهش وزن، گیجی، زبان خشک و باردار، تغییرات فشارخون، تغییر در دفع ادرار و رنگ آن و اختلال تکلم است.

با تمام این اوصاف، سالمندان باید ۸ لیوان آب، حتی در صورت عدم تشنگی، در طول روز بنوشند و حداقل ۴ـ ۲ واحد میوه و ۵ـ۳ واحد سبزیجات روزانه مصرف کنند و نگران افزایش نیاز به دفع ادرار نیز نباشند. زیرا اگر به همین دلیل کمتر آب بنوشند دچار مشکل زیادی از جمله سنگ مجاری ادراری و سنگ مثانه می‌شوند.