بیشتر آدم‌ها از این كه موهایشان بعد از حمام حالت وز به خود می‌گیرد و به سختی شانه می‌شود، شاكی هستند و دوست دارند بعد از حمام كردن، موهایی نرم، صاف و درخشنده داشته باشند. شاید شما هم جزء همین افراد باشید و شاید تا به حال، راه‌های زیادی را امتحان کرده باشید. به هر حال به نظر می‌رسد استفاده ازنرم‌كننده و حالت‌دهنده (كاندیشنر) می‌تواند یكی از آسان‌ترین و بی‌دردسرترین راه ‌حل‌ها باشد. نرم‌كننده حالت‌دهنده یا كاندیشنر از موادی تشكیل شده كه در ساختار مولكولی آن بار مثبت وجود دارد. خنثی شدن بار الكتریكی مو توسط حالت‌دهنده باعث مسطح شدن پولك‌های مو و صاف شدن آن‌ها و در نتیجه حالت‌پذیری، درخشش و سهولت شانه زدن در حالت خشك و مرطوب می‌شود. هر چه جنس مو خشك‌تر باشد، نیاز بیشتری به حالت‌دهنده دارد. طوری كه برای موهای خیلی خشك و آسیب‌دیده، از حالت‌دهنده‌هایی با نفوذ ‌عمقی ‌استفاده می‌شود. به طور كلی، حالت‌دهنده‌ها دو دسته هستند: دسته اول آن‌هایی‌ هستند كه بعد از شامپو زدن استفاده می‌شوند و قبل از خشك كردن نیاز به آبكشی دارند، بنابراین مقدار كمی از آن روی مو باقی می‌ماند. دسته دوم از حالت‌دهنده‌ها، نیاز به آبكشی ندارند، بنابراین تا دفعه بعد كه شامپو زدن انجام می‌شود، به طور كامل روی موها باقی می‌مانند. بر خلاف آبكشی شامپو كه هر چه بیشتر باشد بهتر است، برای آب‌كشی حالت‌دهنده زیاد افراط نكنید. چون همان‌طور كه گفته شد، باید مقداری از حالت‌دهنده روی سطح موی شما باقی بماند.برای این منظور، حالت‌دهنده را زمانی استفاده كنید كه قصد دارید از حمام خارج شوید. نكته دیگری كه باید تأكید کنم، این است كه تنها مقدار كمی از حالت‌دهنده باید روی موی شما باقی بماند، در حدی كه هنوز احساس كنید سطح مو لیز است، زیرا باقی گذاشتن مقدار زیادی از حالت‌دهنده، نه تنها باعث نرمی ‌و حالت‌پذیری بیشتر مو نمی‌شود، بلكه باعث احساس سنگینی و كدورت مو شده و آن را بد حالت می‌كند. البته روی موهای زبر و ضخیم، ناچارید مقدار بیشتری از حالت‌دهنده به جا بگذارید تا اثر كند. حالت‌دهنده شكل دادن به مو تاریخچه‌ای بسیار طولانی به قدمت دوران باستان دارد. در آن دوران، از استوانه‌های فلزی، روغن‌ها و مواد معطر برای این كار استفاده می‌شد، اما الان فرآورده‌های گوناگونی تولید شده كه بخشی از درآمد ما صرف خریداری آن‌ها‌ ‌می‌شود. شما با این فرآورده‌ها چقدر آشنایی دارید؟ ژل، اسپری، موس، فوم، كرم، واكس و ... و این كه هر كدام چه فایده و ضررهایی دارد. موادحالت‌دهنده ی مو، همگی از نظر شیمیایی، پلیمرهای حل شده در حلال مایع هستند. از نظر تركیب شیمیایی، ژل، موس‌ و فوم، پلیمرهایی بر پایه ی آب هستند و اسپری بر پایه ی الكل است (در نتیجه بهتر است در استفاده از اسپری حتما مباحث شرعی را رعایت كنید) و كرم‌ها بر پایه ی روغن. وظیفه پلیمرهای موجود در این تركیبات، این است كه رشته‌های مو را به هم وصل كند، ضمن این كه پوشش پلیمری محیط بر تارهای به هم چسبیده ی مو، باعث افزایش حجم كلی آن‌ها می‌شود. ژل؛ چرب ‌و چیلی سیخ‌سیخ‌كن در حال حاضر، ژل‌های مو به دو دسته ی كلی تقسیم‌بندی می‌شوند.ژل‌های روغنی یا میكرو ژل‌ها كه به صورت امولسیون‌های شفاف روغن در آب هستند. (قطرات روغن آن‌قدر كوچك‌اند كه امولسیون شفاف به نظر می‌رسد.) این نوع ژل‌ها بیشترجهت درخشندگی و گره‌گشایی از مو موقع برس یا شانه كردن استفاده می‌شوند. ژل باید پوششی سبك، قابل انعطاف و شفاف روی مو بر جا بگذارد و درخشندگی خاصی به آن بدهد. ضمن آن كه گره‌ها و الكتریسیته ی ساكن مو را تا حدی كم می‌كند. هر چه مقدار ماده مصرف شده كمتر باشد، موها شل‌تر خواهند ایستاد. ولی مصرف بیش از حد ژل، موجب كدر شدن موها می‌شود، طوری‌ كه این مواد مانند دانه‌های برف یا شوره ی سر روی موها جمع می‌شوند. ژل‌ها نسبت به موس‌ها قوام سفت‌تر و كم‌انعطاف‌تری به موها می‌دهند و برای آرایش‌ها و مدل‌هایی كه نیاز به قوام و انعطاف‌ناپذیری مو دارند، به كار می‌روند. بیشتر تولیدكنندگان برای موهای معمولی و موهایی كه به سختی حالت می‌گیرند، فرمول‌های جداگانه دارند.